When is the return to those terrains of love, Krishna’s witty, vivacious sparkles of love. Its colors, in brightly blues, and those charming shades of yellow, sparkle through those bylanes of Vrindavan. Banke Bihari’s play fields where the chant is always Radhey, Radhey for he is bound to be around where she is. Colors of Holi in Vrindavan. As if rainbows have fallen off the skies into those courtyards, with its exhilarating shines glistening the wetness of colors every corner. Bhang’s wilderness scintillates and takes away the collective consciousness into timeless, space less ecstasy when just minds and no matter exist. Levitating feets, floating crowds all flow towards Banke Bihari’s colors of Holi. On return it is that usual tea stop with Laxmi’s offer of a strong tea with less milk brings you back into a world at best black and white.. but with a promise to return.

[നിറച്ചാർത്തുകളുടെ പ്രണയഭൂമിയിലേയ്ക്ക് എന്നാണിനി മടക്കയാത്ര? ബാങ്കെ ബിഹാറിയ്ക് എന്നും, എപ്പോഴും, കടുത്തവർണങ്ങളുടെ നിറച്ചാർത്താണ്. വൃന്ദാവനിലെ കൃഷ്ണന്റെ കളിത്തട്ടിൽ മഞ്ജിമയാർന്ന നീലയുടെ രാസപ്രവാഹം. കടും പച്ച നിറമുള്ള ഹോളികയുടെ രാവും പകലുമൊക്കെ വൃന്ദാവനിൽ രാധേയമാണ്, രാധേയം മാത്രമാണ്. നിറങ്ങളുടെ സപ്തവർണ ചാർത്തിൽ, മഴവിൽ ഭാവങ്ങളിൽ, ബാങ്കെ ബിഹാറിയ്ക് മൃദുസ്മിതം. മേഘവർണന്റെ കുസൃതികളിൽ, രാധേയങ്ങളിൽ, കൃഷ്ണാനുരാഗിയായി, അടുത്ത ഹോളിയുടെ വരവും കാത്തു കിടക്കുന്ന വൃന്ദാവനിലെ പൂഴിമൺപാതകൾ. ഭാംഗിന്റെ നാഡീപ്രവാഹങ്ങളിലേയ്ക്, കാലവും പ്രപഞ്ചവുമൊക്കെ ഓടിമറയുന്ന, ഹോളിയുടെ സായാഹ്നങ്ങളിലൊന്നിൽ, വീണ്ടും വരാമെന്ന വാക്കുമായി മടക്കം. യമുനയുടെ ഓരംചേർന്നു ഡൽഹിയിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ, വഴിമധ്യേ ലക്ഷ്മി തരുന്ന പാലുകുറച്ചിട്ട ചായയിൽ നഗര സങ്കീർണതകളിയ്ക്കുള്ള തിരിച്ചുപോക്ക്. നിറങ്ങളില്ലാത്ത, ഉള്ള നിറങ്ങൾക് കറുപ്പും വെളുപ്പും മാത്രമുള്ള, ലോകത്തിലേയ്ക്..]